Dekada pod numerem 10

Another one bites the dust. pic.twitter.com/qjVMNYcjdg

— Larry the Cat (@Number10cat) June 22, 2026

Historyczne zdjęcie z 10 Downing Street, jest przerobionym zdjęciem, które wstawiono na profil Larrego (kotka z Downing Street). 

Przedstawiające brytyjskich premierów, ostatniej dekady:  Davida Camerona (2010–2016), Theresę May (2016–2019),  Borisa Johnsona (2019–2022), Lizę Truss (2022), Rishiego Sunaka (2022–2024) Keira Starmera (2024-2026). 

Fotografia została dodana 22 czerwca kiedy ostatni z nich Keir Starmer po ponad 700 dniach urzędu poddał się dymisji. Charakterystycznym wydźwiękiem są drzwi wejściowe do rezydencji premiera w Londynie.  

Mówi nam ona o niezależnie od tego, kto wygrywa wybory, Downing Street 10 pozostaje niezmiennym, potężnym symbolem brytyjskiej władzy. Kryzys przywództwa –współczesna polityka "zużywa" liderów w dobie globalnych kryzysów i mediów społecznościowych. "Koniec ery stabilności" czyli minął czas kiedy premierzy rządzili przez dekadę (jak Margaret Thatcher czy Tony Blair).

 Dziesięć lat, sześciu premierów, dwóch władców i jedne kultowe czarne drzwi.

Wszystko zaczęło się od decyzji o referendum w 2016 roku, która uruchomiła lawinę, jakiej nikt nie potrafił zatrzymać. David Cameron zaryzykował i przegrał. Theresa May próbowała scalić podzielony kraj, a Boris Johnson rzucił hasło „Get Brexit Done”, które dało mu historyczne zwycięstwo, ale nie uchroniło przed serią kryzysów wizerunkowych. Krótkie, rekordowe rządy Liz Trus, ale jak ważne przy zmianie monarchy. Nowy rozdział pod przewodnictwem Starmera to była kolejna próba przywrócenia stabilności. Niestety też oddał władzę po dwóch latach. A jak poradzi sobie siódmy premier tej dekady

Każde odejście z Downing Street 10 było efektem głębokiego kryzysu politycznego lub gospodarczego.

2010r, BBC

 David Cameron sprawował funkcję premiera Wielkiej Brytanii przez 6 lat i 63 dni (łącznie 2254 dni), od 11 maja 2010 roku do 13 lipca 2016 roku. Podał się do dymisji po tym, jak Brytyjczycy w referendum opowiedzieli się za opuszczeniem Unii Europejskiej – wbrew jego oficjalnej rekomendacji. Do wielkiej polityki powrócił w latach 2023–2024, gdy w gabinecie Rishiego Sunaka objął stanowisko ministra spraw zagranicznych.

  

Theresa May – Gdy odebrała od królowej Elżbiety II misję tworzenia nowego rządu, stała się drugą kobietą premierem w historii kraju – po Margaret Thatcher. Jej kadencja upłynęła pod znakiem trudnych negocjacji z Brukselą. Ustąpiła ze stanowiska po serii dotkliwych porażek w parlamencie, który trzykrotnie odrzucił wynegocjowaną przez nią umowę brexitową.

 

Boris Johnson –Jeden z głównych architektów i twarzy Brexitu. Zanim stanął na czele rządu, w 2016 roku został ministrem spraw zagranicznych w gabinecie Theresy May, a rok później formalnie zrzekł się obywatelstwa USA. Premierem został w 2019 roku. Ostatecznie do dymisji zmusili go politycy z jego własnej partii. Był to efekt fali skandali obyczajowych i wizerunkowych, na czele z głośną aferą „Partygate” – czyli nielegalnymi imprezami na Downing Street organizowanymi w czasie restrykcyjnego lockdownu.

W nowożytnej historii Wielkiej Brytanii narodziny dziecka podczas sprawowania urzędu premiera zdarzyły się dwóm politykom:

David Cameron – 24 sierpnia 2010 roku, kilka miesięcy po objęciu teki premiera, urodziła się jego córka Florence Rose Endellion Cameron.
Boris Johnson – podczas swojej kadencji został ojcem dwukrotnie wraz z Carrie: syn Wilfred urodził się w kwietniu 2020 roku, a córka Romy w grudniu 2021 roku.

 

Liz Truss – Zapisała się w historii rekordowo krótkimi rządami, które trwały zaledwie 49 dni. Misję stworzenia gabinetu otrzymała z rąk królowej Elżbiety II 6 września 2022 roku, stając się trzecią kobietą na tym stanowisku. Pierwsze posiedzenie jej rządu odbyło się dzień przed śmiercią monarchini.

Tym samym Truss była ostatnim premierem Elżbiety II i pierwszym szefem rządu za panowania króla Karola III. Ustąpiła już 20 października 2022 roku w obliczu potężnego kryzysu gospodarczego i politycznego. Jej radykalny plan drastycznego cięcia podatków wywołał panikę na giełdzie oraz doprowadził do załamania kursu funta.

Premierzy Elżbiety II ostatniej dekady należeli do Partii Konserwatywnej (Torysów).  Potężnie podzielił ich Brexit. Cameron był proeuropejski. May próbowała wynegocjować „łagodny” Brexit, z kolei Johnson i Truss reprezentowali twarde, populistyczne skrzydło antyunijne. Sunak skupiał się na technokratycznym ratowaniu gospodarki.

tatler.com

Rishi Sunak 24 października 2022 roku ogłoszono, że wygrał wybory na lidera Partii Konserwatywnej 
i objął stery rządu. Został tym samym trzecim premierem Wielkiej Brytanii w ciągu zaledwie dwóch miesięcy. Mając 42 lata, zapisał się jako najmłodszy szef rządu od ponad dwóch stuleci, a także drugi premier w historii kraju wywodzący się z mniejszości etnicznej (po Benjaminie Disraelim). Jego rządy dobiegły końca po dotkliwej porażce torysów w wyborach parlamentarnych w lipcu 2024 roku.

vanityfair.com

 

 Dopiero w lipcu 2024 roku władzę przejęła lewicowo-centrowa Partia Pracy (Laburzyści) pod wodzą Keira Starmera (którego w lipcu 2026 roku zastąpił partyjny kolega, Andy Burnham). Jego popularność spadła m.im przez bunt rolników.

His Majesty The King received his outgoing and incoming Prime Minister, Sir Keir Starmer, and Andy Burnham, during his private audiences at Buckingham Palace today.

Andy Burnham officially became the 4th British Prime Minister in His Majesty's reign.

📸 Aaron Chown pic.twitter.com/H7oRPnBExa

— 🌻Sarahsecret (@sarahdiaryz) July 20, 2026

Andy Burnham, właśc. Andrew Murray Burnham (ur.1970), 20 lipca 2026 objął stanowisko premiera Wielkiej Brytanii, jako pierwszy katolik. 

Choć Torysi dzielili ogólne poglądy wolnorynkowe i konserwatywne, potężnie podzielił ich Brexit. Dopiero za rządów króla Karola III zmieniła się rodzaj poglądów - wygrała partia pracy Sunak skupiał się na technokratycznym ratowaniu gospodarki. Starmer z kolei całkowicie odciął się od torysów, stawiając na obietnicę stabilizacji państwa pod znakiem centrolewicy.