 |
| https://www.fernerjacobsen.no/ |
Księżniczka Astrid odeszła w wieku 94 lat (zaledwie dwa dni po pogrzebie swojego ukochanego brata, króla Haralda V). Jedną z najbardziej fascynujących i oddanych służbie kobiet w historii Skandynawii.
Oświadczenie króla Szwecji:
A statement by King Carl Gustaf 🇸🇪
— ChristinZ (@ChristinsQueens) September 11, 2026
*difficult and burdensome situation pic.twitter.com/zuvSYFFBtH
Oświadczenie Jego Wysokości Króla Karola XVI Gustawa w związku ze śmiercią Księżniczki Astrid, pani Ferner :
Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wraz z Królową wiadomość o śmierci Księżniczki Astrid, pani Ferner. Zaledwie kilka dni temu mieliśmy okazję spotkać się i porozmawiać z Księżniczką Astrid na pogrzebie króla Haralda – było to spotkanie, które niezwykle sobie ceniliśmy. Wspominamy Księżniczkę Astrid z ciepłem i składamy kondolencje dzieciom Księżniczki oraz ich rodzinom, a także całej norweskiej rodzinie królewskiej w tym trudnym i bolesnym czasie.
Księżniczka Astrid urodziła się 12 lutego 1932 roku w Oslo jako córka króla Olava V oraz szwedzkiej księżniczki Märthy. Była środkowym dzieckiem wśród trójki rodzeństwa – miała starszą siostrę Ragnhild oraz młodszego brata, Haralda V.
Swoje imiona otrzymała na cześć matek chrzestnych - Astrid, po królowej Belgów, Maud i Ingeborg - po obu babciach.
Gdy Astrid miała zaledwie 8 lat, beztroskie dzieciństwo przerwał wybuch II wojny światowej. Po niemieckiej inwazji na Norwegię w 1940 roku rodzina królewska musiała uciekać z kraju. Księżniczka Märtha wraz z dziećmi spędziła lata wojny na wygnaniu w Stanach Zjednoczonych. Szczęśliwy dzień powrotu nadszedł 7 czerwca 1945 roku, gdy rodzina mogła wreszcie powrócić do wolnej ojczyzny.
Księżna Märtha zmarła w 1954 roku, a księżniczka Astrid stała się pierwszą damą Norwegii, w wieku zaledwie 22 lat. Przez 14 lat księżniczka reprezentowała rodzinę królewską podczas wizyt państwowych, kolacji i oficjalnych wydarzeń, wykonywając wiele funkcji, które królowa zwykle wykonywałaby.
Księżniczka Astrid zapisała się w pamięci poddanych jako żywy symbol ciągłości historycznej. Była jedyną norweską członkinią rodziny królewskiej, która służyła,aż trzem królom - dziadkowi, ojcu i bratu. Była obecna jak jej jedyny bratanek składał konstytucję jako król.
Jednak nie zobaczmy już jak jako jedyna z rodziny nosi CZTERY ordery panujących władców.
 |
| https://www.hola.com/us/royals/20260911923013/queen-mette-marit-princess-astrid-tiara-diamonds-turquoise/ |
Order Haralda V - [link]
W jej szkatułce znajdowały się prawdziwe dzieła sztuki jubilerskiej. Poniżej te, które zakładała najczęściej.
•Tiara z turkusami i diamentami (Queen Alexandra's Turquoise Circlet): Pochodziła od jej brytyjskiej prababki, królowej Aleksandry. Otrzymała tę tiarę w 1902 roku jako prezent na 58. urodziny od swojego męża, króla Edwarda VII.
Trafiła do Norwegii w prezencie dla królowej Maud. Zestaw ten był dożywotnio w posiadaniu księżniczki Astrid od 1968 roku. Po śmierci Astrid wróciła do korony.
•Tiara z „antenkami” (The Ruby and Diamond Aigrette Tiara): Lekka konstrukcja z ruchomymi elementami. W zależności od okazji Astrid montowała na niej rubinowe kwiaty królowej Maud lub efektowne diamentowe skrzydła.
Księżniczka postanowiła, że ten konkretny egzemplarz zostanie odziedziczony przez jej dzieci.
Ruby Aigrette Tiara, zaczęła zakładać ją w latach 70. XX wieku – wtedy też po raz pierwszy sfotografowano ją w niej publicznie. Obecnie wraca do oficjalnej kolekcji korony.
•Tiara Vasa (The Vasa Tiara): Platynowo-diamentowe cudo w stylu Art Deco, które jej matka, księżna Märtha, otrzymała w prezencie ślubnym od miasta Sztokholm w 1929 roku. Najprawdopodobniej pozostanie w rodzinie jako prywatny skarb, używany przez córki i synowe Astrid
•Diamentowa bransoletka: Pamiątka po matce, którą księżniczka Astrid uwielbiała nosić na czole w formie opaski (bandeau) na mniej formalne wydarzenia. Była wypożyczana jej córkom i synowym – przede wszystkim z okazji 50. urodzin króla Haralda w 1987 roku oraz bankietu z okazji 80. urodzin króla Haralda i królowej Sonji. Astrid postanowiła, że odziedziczą jej dzieci.
•„Fałszywa” złota tiara bandeau (Queen Sofia's Gold Bandeau): Należała do jej babki, księżniczki Ingeborg ze Szwecji, która przez lata była przekonana, że to jedynie tania biżuteria kostiumowa. W rzeczywistości okazało się, że to autentyczny, XIX-wieczny wyrób z czystego złota, należący niegdyś do Pauline Wirtemberskiej. Od Pauline odkupiła ją (lub otrzymała) królowa Sofia ze Szwecji i Norwegii. Sofia przekazała ją później swojej synowej, księżniczce Ingeborg.
To kolejna z tiar stanowiących ściśle prywatną własność Astrid (otrzymała ją bezpośrednio od swojej babki, Ingeborg). Przechodzi na własność jej dzieci i nie wróci do pałacowego skarbca w Oslo.
•Tiara, która towarzyszyła księżniczce, gdy zakładała tradycyjny strój narodowy – Hardangerbunad.
12 stycznia 1961 poślubiła rozwodnika Johana Martina Fernera (1927–2015), z którym miała pięcioro dzieci, siedmioro wnucząt oraz troje prawnucząt. Para wychowywała dzieci w Vinderen, w domu podarowanym przez ojca kobiety:
Księżniczka Astrid odeszła w pięknym wieku 94 lat. Jej śmierć to moment symboliczny dla całej królewskiej Europy. Wraz z jej odejściem na świecie pozostało już tylko czterech żyjących prawnuków króla Edwarda VII: Książę Kentu (Edward), Księżniczka Aleksandra, Książę Michał z Kentu oraz Książę Gloucester (Ryszard). Po śmierci Lady Pameli Hicks w czerwcu 2026 roku, Astrid była też przez chwilę najstarszym żyjącym potomkiem królowej Wiktorii – dziś ten tytuł nosi brytyjska arystokratka Anne Abel Smith (ur.1932).
Jako prawnuczka brytyjskiego króla była kuzynką drugiego stopnia królowej Elżbiety II. W momencie narodzinz ajmowała wysokie, 18. miejsce w linii sukcesji do brytyjskiego tronu. W dobie smutych losów w norweskiej rodzinie zmarła zajmując 108. miejsce w sukcesji do brytyjskiej korony. Obecnie to miejsce zajmuje je syn.
Co niemniej fascynujące, Astrid była jedną z ostatnich przedstawicielek legendarnego rodzeństwa Bernadotte ze Szwecji (dzieci księcia Västergötlandu, Karola i Ingeborg i prawnuków króla Oscara II). Z tej wielkiej, międzynarodowej linii kuzynów łączącej Norwegię, Belgię i Danię pozostało już tylko dwoje wnuków: emerytowany król Belgów Albert II oraz szwedzka hrabina Madeleine Bernadotte. Wśród prawnuków króla Szwecji, Oscara II żyje tylko pięć osób.
Komentarze
Prześlij komentarz